Nieuws
Op eigen kracht de stad door
26-03-09
In zes jaar tijd kan in vrijwel iedere stad in Nederland de ideale wandel- en fietsruimte gecreëerd worden. Die ideale ‘ruimte’ bestaat uit een aaneengesloten, samenhangend netwerk van paden waar wandelaars en fietsers gebruik van kunnen maken zonder grote hinder van autowegen, spoorlijnen en waterwegen. Dat blijkt uit de studie Fietsen en lopen naar duurzame stedelijke mobiliteit van Bas Kippers, tot voor kort werkzaam bij het Wandelplatform.
De wandel- en fietspaden lopen dikwijls parallel, maar volgen soms ook een eigen traject. De paden zijn verkeersveilig, sociaal veilig en brengen de voetganger en fietser op een comfortabele, snelle en aantrekkelijke manier naar hun bestemming.
Het onderzoek van ing. Bas Kippers MScc richtte zich op de vraag hoe de overheid meer mensen ertoe kan bewegen te voet te gaan of de fiets te nemen. Uit zijn onderzoek blijkt dat 70% van alle verplaatsingen zich beperkt tot 7,5 km, een afstand die voor de meeste mensen gemakkelijk te lopen of te fietsen is. Toch wordt ook voor korte verplaatsingen dikwijls de auto genomen. Dit beïnvloedt het leefklimaat in woongebieden ongunstig, geeft verkeersproblemen, belast het milieu en is ongezond voor de verkeersdeelnemer zelf.
Om duurzame vervoerswijzen als lopen of fietsen te stimuleren, is een ideaal netwerk van paden nodig. Hindernissen moeten daarvoor weggenomen worden. Soms zijn dat daadwerkelijke hindernissen zoals een omweg, een onaantrekkelijke omgeving of gevaarlijke kruisingen. Door middel van stedenbouwkundige, verkeerskundige en beleidsmatige maatregelen kan aan een oplossing gewerkt worden. Als het beleid erop gericht is, kan dat bij nieuwbouw en herstructurering zelfs vrij eenvoudig, bijvoorbeeld door een hoge bebouwings¬dichtheid te realiseren en functies als wonen, winkelen en onderwijs te mengen.
Het gemeentelijk beleid dient consequent gericht te zijn op het stimuleren van lopen en fietsen: doorgaande, sociaal veilige paden, goede bewegwijzering, extra fietsenstallingen en een auto-ontmoedigingsbeleid op plaatsen waar autoverkeer niet gewenst is.
Met behulp van diverse meetinstrumenten, waarvan door Bas Kippers zelf de zogenaamde duurzaamheidstoets en de wandelbalans werd ontwikkeld, kan gemeten worden hoe succesvol het gemeentelijk beleid op de diverse gebieden is. Kippers wijst erop dat we op z’n tijd allemaal automobilist of passagier zijn en het er dus niet om gaat om ‘autootje te pesten’. Veeleer gaat het er om te kunnen kiezen uit een optimale mix van vervoerswijzen, passend bij de af te leggen afstand. Daarvoor is het nodig een inhaalslag te maken op het gebied van de infrastructuur, vooral voor verkeersdeelnemers te voet, zodat een aantrekkelijk alternatief ontstaat voor korte autoritten.
Klik hier voor een pdf van het onderzoek (PDF, 1.4 MB)
De weg van de minste weerstand:
over infrastructurele barrières voor
wandelaars, fietsers en ruiters
In deze brochure vragen we aandacht
voor de problematiek en reiken we
oplossingen aan die samen met de
weg- en spoorbeheerders zijn bedacht.
Download hier
